سیندرلای خوش قلب یا سیندرلای زیبا؟!
سلام
بچه که بودم کارتون محبوبم سیندرلا بود. یک کاست اچ دی داشتیم با کیفیت مافوق افتضاح ولی هر جمعه با عشق می نشستم و می دیدم. (بچه های قانون مندی بودیم هر روز که اجازه کارتون دیدن نداشتیم!)
چند روز پیش، بعد از سال ها و الان که دیگه یک دختر بچه خیالاتی نیستم که مدام خودم را در نقش سیندرلا تصور کنم که داره با سطل و پارچه کف آشپزخونه را دستمال می کشه، از کانال پرشین تون دوباره سیندرلا را دیدم.
وقتی دختربچه بودم سیندرلا برام مظهر مهربونی و خوش قلبی و زیبایی بود که به واسطه خصلت های نیکوش لیاقت پرنسس شدن و زندگی شاهانه را داشت. ولی الان که داشتم بعد سال ها با دید یک زن پخته به این فیلم نگاه می کردم متوجه شدم تنها چیزی که باعث شد پسر پادشاه در یک نگاه عاشق سیندرلا بشه نه مهربونیش بود و نه خوش قلبیش بلکه تنها زیباییش بود.
همون طور سفید برفی یا زیبای خفته. گرچه همه دختران مهربون و رئوف و خوبی بودند ولی تنها چیزی که در نگاه اول پرنس ها را جذب این پرنسس ها کرد زیبایی خیره کننده شون بود. همین و بس.
چرا هیچ وقت پیام زیر پوستی این فیلم ها را نگرفتم؟!
از کی زیبایی یک زن همه خصلت های خوبش را پوشش داد؟!
از کی ظاهر یک زن خیلی خیلی مهم تر از باطنش شد؟!
از کی برای تبلیغ آخرین مدل های ماشین چند زن نیمه برهنه کنار ماشین ها حرکات شبه اروتیک انجام دادند؟!
از کی برای اکثر مردان فاکتور مهم انتخاب یک زن زیباییشه و اصلا نگاه نمی کنه خودش به شرک گفته زکی؟!
از کی این قدر هیکل و ظاهر مهم شده که زن ها حاضرند به خاطر لاغر شدن دست به هر ترفندی بزنند از داروهایی که عاقبت مصرف یک دونه اش اورژانسه و یا معتاد شدن به شیشه؟!
از کی اضافه وزن کابوس دختران جوان شده که بیماری آنورکسیا و بولمیا بیشتر دختران جوان را درگیر خودش بکنه؟!
از کی ما فقط یک عروسک بزک و دوزک شده شدیم نه یک انسان با روح و استعداد و توانایی های متعالی؟!
به خودمون رحم کنیم. پیام های پنهانی را بگیریم. زیبایی و اندام متناسب خوبه ولی به چه قیمتی!؟
پیوست 1: یک مدتی کمرنگم. مچ دست راستم آسیب دیده و کار با لپ تاپ دردش را بدتر می کنه. یک مدتی ممکنه منظم پست نگذارم و کمتر بتونم برای دوستان کامنت بگذارم. ممنون بابت همراهیتون.
پیوست 2: گاهی این قدر پیام این کارتون ها تو ذوق می زنه که بچه ها هم متوجه میشند. چند روز پیش کارتون مستر بین را نشون می داد که می خواست از یک خواننده معروف امضا بگیره. خانم ستاره سـ.ینه داشت اندازه دوتا طالبی و کمر داشت اندازه ساقه گیلاس و با.سن اندازه دو تا هندونه! پسرک با تعجب گفت واه واه مگه همچین زنی هم پیدا میشه؟! چرا پستو.نک هاش این قدر بزرگه؟! (پسرک به سیـ.نه خانم ها میگه پستو.نک) این چه قیافه ایه؟! واه واه!!!!
پیوست 3: پیشاپیش عیدتون مبارک و تعطیلات خوش بگذره!
خانم اردیبهشتی: زن. مادر. دختر هستم. 7 ساله که وبلاگ نویسم ولی هربار بنا به دلایلی وبلاگ های سابقم را رها کردم و از اول شروع کردم. این جا جاییه که برای پنجمین بار یک آغاز را تجربه می کنم.